کارت سوخت ابزار دسترسی شما به سهمیهٔ بنزین با نرخ ارزانتر است. در این راهنما ساختار سهمیه و نرخها را ساده توضیح میدهیم و مهمتر از آن، اگر کارت سوختتان سرِ جایگاه کار نکرد، گامبهگام میگوییم چه کنید.
بنزین در ایران با بیش از یک نرخ عرضه میشود. هر خودروی مشمول، سهمیهای ماهانه با نرخ ارزانتر دارد؛ پس از اتمام آن، سوختگیری با نرخ بالاتر ادامه پیدا میکند. ترتیب برداشت از پایینترین نرخ شروع میشود:
نکتهٔ مهم: سهمیهٔ استفادهنشده معمولاً تا سقف مشخصی ذخیره میشود، بنابراین اگر ماهی کمتر رانندگی کنید، سهمیهتان لزوماً از بین نمیرود.
کار نکردن کارت سرِ جایگاه تقریباً همیشه یکی از چند علت مشخص دارد. بهجای نگرانی، از سادهترین شروع کنید:
رایجترین علت. موجودی سهمیه را از سامانهٔ رسمی یا پیامک بررسی کنید. اگر سهمیه تمام شده، کارت «خراب» نیست — فقط اعتبار ندارد.
گاهی کارتخوانِ یک نازل خطا میدهد. کارت را روی نازل دیگر یا جایگاهی دیگر امتحان کنید؛ اگر آنجا کار کرد، مشکل از کارت شما نبوده است.
خطوخش، شکستگی یا کثیفیِ تراشه باعث خواندهنشدن میشود. سطح تراشه را با پارچهٔ نرم و خشک تمیز کنید. اگر کارت تاب برداشته یا ترک خورده، باید کارت المثنی بگیرید.
اگر خودرو را تازه خریدهاید، سهمیه تا زمان صدور/بهروزرسانی کارت به نام مالک جدید ممکن است در دسترس نباشد.
اگر هیچکدام نبود، از سامانهٔ رسمی کارت سوخت یا دفاتر پلیس +۱۰ پیگیری و در صورت نیاز درخواست المثنی بدهید.
در سمت جایگاه، هر سوختگیری با نرخ متفاوت (یارانهای، نرخ دوم یا آزاد) باید جداگانه ثبت و در پایان دوره با شرکت نفت تسویه شود؛ چون مابهالتفاوتِ فروش با نرخ بالاتر، بدهی جایگاه به شرکت نفت است. جزئیات این حسابداری را در مقالهٔ تسویهحساب با شرکت ملی پخش توضیح دادهایم.
ثبت تفکیکی نرخها، تسویهٔ شرکت نفت و حسابداری خودکار — دموی رایگان.
